ستاره مادر از رده طیفی G (مانند ستاره تاو قیطس )باشد این سیاره می تواند از لحاظ بسیاری جهات مانند زمین باشد.علاوه بر این از آنجاییکه سیارات درون یک دستگاه خورشیدی تمایل به این دارند که در یک صفحه باشند احتمال کشف های چندتایی حول یک ستاره مادر بیشتر خواهد بود.برای مثال اگر یک موجود فرازمینی بتواند عبور زمین از مقابل خورشید را مشاهده کند 12 درصد احتمال مشاهده سیاره زهره هم وجود دارد.
با توجه به اینکه مشاهده 100000 ستاره در برنامه کاری این تلسکوپ وجود دارد وبا توجه به احتمال کشف 1 به 210 در مورد چنین سیاراتی ،این تلسکوپ احتمالا" قادر خواهد بود 480 سیاره مانند زمین را کشف کند.
وضعیت مداری
این تلسکوپ مانند یک ماهواره معمولی دور زمین نمی چرخد بلکه در نقطه ای ثابت ازمداری ویژه نسبت به زمین وخورشید قرار خواهد گرفت.در این حالت تلسکوپ می تواند طی ساعتهای زیادی بدون وجود تاثیرات منفی زمین ونورهای ناشی از جو همین طور اختلالات گرانشی زمین به نورسنجی بپردازد.این تلسکوپ هر 372 یکبار دور خورشید می چرخد.
تلسکوپ برای بررسی ناحیه ای از آسمان در صورت فلکی دجاجه(ماکیان) که خارج از صفحه منظومه شمسی است برنامه ریزی شده است.دلیل انتخاب این ناحیه این است که اجرام کمربند کوییپر و کمربند سیارکها از این ناحیه عبور نمی کنند که جلوی نور ستارگان مورد بررسی را بگیرند.
برای کسب اطلاعات بیشتر به آدرس زیر مراجعه نمایید:
http://kepler.nasa.gov/
تلسکوپ فضایی هرشل
این تلسکوپ فضایی با همکاری آمریکا و آژانس فضایی اروپا در16 آوریل سال 2009توسط موشک آریان 5به فضا فرستاده خواهد شد .وزن آن در هنگام پرتاب 3300 کیلوگرم وابعاد آن 7.5*4*4 متر است. این تلسکوپ مجهز به چند طیف سنج تصویر برداری و نورسنجی بسیار دقیق با نامهای HIFI,SPIRE,PACS می باشد.
مدت زمان عملیات آن بین 2 تا 3 سال در نظرگرفته شده است.آیینه آن دارای 3.5 متر قطر می باشد واز این لحاظ دارای بزرگترین قطردر میان تلسکوپهای موجود فرستاده شده به فضا می باشد.تلسکوپ در طول موجهای بلند به مطالعه شکل گیری عالم به ویژه نقاط سرد و دور دست عالم خواهد پرداخت.این تلسکوپ در محدوده مادون قرمز دور تا ناحیه با طول موج کمتر از میلی متر(از 60 تا 670 میکرومتر) کار می کند وقادر خواهد بود به مطالعه نواحی از عالم بپردازد که توسط غبارهای بین کهکشانی دیدن آنها توسط تلسکوپهای دیگر غیر ممکن است. این تلسکوپ طی دو مرحله و بعد از گذشت حدود 4 تا 6 ماه در نقطه دوم لاگرانژی سیستم خورشید- زمین(L2) در فاصله حدود 1.5 میلیون کیلومتری زمین قرار خواهد گرفت.نهایتا"این تلسکوپ بعد ازگذشت حدود 6 ماه دریافت فرمان از زمین وعملیات تصحیح مداری، در حالت عملیاتی قرار خواهد گرفت.
مشاهده ابرهای گازی وتوده های غباری که محل تولد ستارگان جدید می باشد و بررسی قرصهای گازی اطراف ستارگان که محل وجود سیارات احتمالی می باشد از برنامه های آن اعلام شده است.ظاهر عالم در ناحیه ای که توسط این تلسکوپ بررسی خواهد شد با آنچه که در ناحیه نور دیدگانی مشاهده می شود بسیار متفاوت است.بسیاری از اجرام عالم مانند توده های ابر وغبارآنقدر داغ نیستند که در نواحی دیدگانی یا مثلا" اشعه ایکس یا اشعه گاما تابش کرده وقابل رویت باشند از طرف دیگر، بسیاری از اجرام داغ مانند ستارگان که دارای درخشندگی در ناحیه دیدگانی طیف هستند هم در پشت لایه های تیره کننده ابر وغبار پنهان شده اند.
تلسکوپهای زمینی بدلیل وجود جو اطراف زمین که جذب کننده این پرتوهاست قادر به مشاهده عالم در این بخش از طیف نیستند.
گفتنی است نام این تلسکوپ در ابتدا FIRST ( مخفف کلمات Far InfraRed and
Submillimetre Telescope ) بود که اکنون نام هرشل برای آن انتخاب شده است.ویلیام هرشل ستاره شناس انگلیسی است که در حدود سال 1800 میلادی به وجود پرتوهای مادون قرمز به عنوان قسمتی از طیف الکترومغناطیسی پی برد.
برای کسب اطلاعات بیشتر به آدرس زیر مراجعه نمایید:
http://herschel.jpl.nasa.gov
برای اطلاعات بیشتر به سایت هفت آسمان مراجعه نمایید : http://www.haftaseman.ir |